بابيت يا مهدويت علي محمد شيرازي (باب)

علي‌محمّد شيرازي از سال ۱۲۶۰ تا ۱۲۶۴ قمري از ادعاي ذکريت و بابيت فراتر نرفته بود. او هنگامي  كه حروف حي را براي تبليغ مي‌فرستاد، از آنان خواست كه اسم و رسم او را براي كسي آشكار نسازند و او را تنها «باب موعود» معرفي كنند: «در حين تبليغ فقط بگوئيد که باب موعود ظاهر شده دليلش قاطع است و برهانش متين و کامل هر که به او مؤمن شود به جميع انبياء و رسل مؤمن است و هر که او را انکار نمايد به انکار جميع پرداخته است.» (۱)

وي براي نخستين مرتبه در شعبان سال ۱۲۶۴ قمري بود که ادعاي قائميت و مهدويت خود را در تبريز آشکار ساخت (۲) و در ميان علماي تبريز گفت: «منم آن كسي كه هزار سال مي‌باشد كه منتظر آن مي‌باشيد.»(۳) از اين‌رو آيتي در گزارش‌هاي خود مي‌نويسد: «مريدان علي‌محمّد در شورش‌قلعه طبرسي مازندران و شورش زنجان (در سال‌هاي ۱۲۶۴ – ۱۲۶۷ قمري) از مسلماني دم مي‌زدند و نماز مي‌گزاردند و از بابيت علي‌محمّد شيرازي جانبداري مي‌کردند.»(۴)

بابيان ديروز و بهائيان امروز هميشه علي‌محمّد شيرازي را «باب» خوانده‌اند(۵) و با اين عنوان برايش کتاب نوشته‌اند.(۶) بر اين اساس او در ميان پيروان خود نيز به عنوان مهدي موعود شناخته نشده و نمي‌شود.

پانوشت
۱. مطالع الانوار، ص ۷۶.
۲. قرن بديع، ص ۹۹
۳. نقطه الكاف، ص ۱۳۵.
۴. الكواكب الدريه، ص ۱۶۳ و ۱۹۵.
۵. كتاب نقطه اولي، ص ۱۴۲.
۶. نصرت الله محمد حسيني، حضرت باب.

منبع: محمّد علي پرهيزگار، مقاله «پيشينه شناسي و نقد ادعاهاي بابيت و مهدويت علي محمّد شيرازي»، فصلنامه انتظار موعود، شماره ۶۳.

پيگيري مقالات در تلگرام با كليك روي آدرس زير:

https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*