تسنن

واژه ((اهل سنت)) به معنا پيرو يا پيروان سنت (قول، فعل و تقرير) پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است. البته اين مفهوم به خودى خود شامل همه مسلمانان مى شود چرا كه اولين نشانه مسلمانى، پيروى از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى باشد. اما اين كلمه در اصطلاح، معناى خاص خود را دارد كه يكى از شايعترين آنها، معنايى است كه در مقابل اصطلاح شيعه به كار مى رود. به اين معنا، اهل سنت شامل فرقه هايى مى شود كه معتقد به وجود نص بر امام و خليفه رسول خدا نيستند و تعيين خليفه و امام را بر عهده مسلمانان و به انتخاب مردم مى داننند. بر اين اساس، همه فرقه هاى مسلمان غير از فرقه هاى شيعه از فرق اهل سنت به شمار مى روند. بنابراين، اهل سنت شامل معتزله و خوارج نيز مى شود. اما برخى از مصنفان كتابهاى ملل و نحل كه خود از طرفداران فرقه هايى چون اهل حديث و اشاعره هستند، اهل سنت را به گونه اى تفسير مى كنند كه تنها شامل جريان غالب اهل سنت گردد، يعنى جريانى كه با اهل حديث آغاز مى شود و با مذهب اشعرى و ماتريدى ادمه مى يابد. به اين منظور عقايد مشترك ميان اين فرقه هاى به عنوان ملاكهاى اهل سنت بودن ذكر مى گردد.

ظاهرا هدف از اين تفسير كه خالى از تكلف هم نيست، خارج كردن گروه هايى چون معتزله، خوارج و مرجئه از اصطلاح اهل سنت است تا به اين وسيله معتقدات فرقه خويش را به عنوان فرقه اى راست كيش و اهل نجات و بدون اختلافات جدى نشان دهند.

برای شناخت بهتر هر یک از فرق اهل سنت، می توانید به مقالات مربوطه مراجعه کنید. (با کلیک بر روی اسم فرقی که در ذیل آمده، به مقاله مربوط به آن فرقه مراجعه فرمایید.)۱پ

۱. اهل حدیث

۲. خوارج

۳. مرجئه

۴. معتزله

۵. اشاعره

۶. ماتریدیه

۷. قدریه

۸. جبریه و جهمیه

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*