نقدي بر ادعاي مهدويت و نسخ اسلام علي محمّد شيرازي

علي محمد شيرازي (معروف به باب و سركرده جريان بابيت) از سال ۱۲۶۰ تا ۱۲۶۴ قمري از ادعاي ذکريت و بابيت فراتر نرفته بود؛ وي در سال ۱۲۶۴ قمري بود که براي نخستين مرتبه ادعاي مهدويت و قائميت خود را آشکار ساخت (۱) و در ميان علماي تبريز گفت: «منم آن كسي كه هزار سال مي‌باشد كه منتظر آن مي‌باشيد.»(۲) از اين‌رو آيتي در گزارش‌هاي خود مي‌نويسد: «مريدان علي‌محمّد در شورش‌قلعه طبرسي مازندران و شورش زنجان (که مدت‌ها پس از فتنه بدشت رخ داد) از مسلماني دم مي‌زدند و نماز مي‌گزاردند و از بابيت علي‌محمّد جانبداري مي‌کردند.»(۳)

بابيان ديروز و بهائيان امروز هميشه علي محمد شيرازي را «باب» خوانده‌اند(۴) و با اين عنوان برايش کتاب نوشته‌اند. بر فرض پذيرش بابيت او، در هيچ يک از اديان الهي نيامده است که يک واسطه ميان مردم و امام مي‌تواند شريعتي را نسخ و احکامش را تغيير دهد. حال آن که در گزارش آيتي در گزارشي از آيتي آمده است كه زرين تاج (قرة العين)، اصرار دارد اين واسطه را داراي مقام شارعيت معرفي کند.(۵)

پانوشت
۱. قرن بديع، ص ۹۹.
۲. نقطه الكاف، ۱۳۵.
۳. الكواكب الدريه في مآثر البهائيه، ج ۱، ۱۶۳ و ۱۹۵.
۴. حضرت نقطه اولي، ۱۴۲.
۵. الكواكب الدريه في مآثر البهائيه، ج ۱، ۱۲۹.

منبع: مقاله «ريشه‌يابي و نقد ادعاهاي سران بهائيت درباره نسخ شريعتِ اسلام در فتنه بدشت»، محمّد علي پرهيزگار، فصلنامه تاريخ اسلام.

پيگيري مقالات در تلگرام با آدرس:

https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*