پيشينه ادعاي بابيت در مخمسه

اشعري قمي (محدث و فرقه‌نگار قرن سوم) باور به بابيت را از فرقه غالي مخمسه گزارش مي‌کند. وي در اين باره مي‌نويسد: «آنان مي‌پنداشتند … سلمان «باب» محمّد(صلي الله عليه و آله و سلم) بود كه با او در همه احوال در ميان عرب و عجم ظاهر مي‌شد.» وي در نقل ديگري مي‌نويسد: «پس معناي «باب» همان سلمان است كه رسول و فرستاده محمّد(صلي الله عليه و آله و سلم) و به او پيوسته بود.»(۱)

از پيروان ابوالخطاب بودند كه پنداشتند خداي سبحان همان پيامبر خاتم (صلي الله عليه و آله و سلم) است كه در پنج صورت محمّد(صلي الله عليه و آله و سلم)، علي(سلام الله عليه)، فاطمه(سلام الله عليها)، حسن(سلام الله عليه) و حسين(سلام الله عليه) ظاهر شد.
آنان بر اين باورند كه حضرت محمّد(صلي الله عليه و آله و سلم) همان آدم(سلام الله عليه)، نوح(سلام الله عليه)، ابراهيم(سلام الله عليه)، موسي(سلام الله عليه) و عيسي(سلام الله عليه) است كه پيوسته در عرب و عجم و هر دوري و كوري به صورتي ظاهر مي‌گردد. آنان امامان پس از پيامبر امين(صلي الله عليه و آله و سلم) را هم مقام آن حضرت مي‌دانند و مي‌گويند فاطمه(سلام الله عليها) همان محمّد(صلي الله عليه و آله و سلم) است و سلمان را به معناي بابي مي‌دانند كه در قرآن آمده است.
آنان عبادات را قيد و بند خوانده و به تأويل محرمات مي‌پردازند، ازاين‌رو زنا، خمر، ربا و سرقت را زن و مردي مي‌دانند كه خدا از دوستي با ايشان منع كرده است. آنان با انكار قيامت، از اهل تناسخ به شمار مي‌آيند.(۲)

منابع:
۱. المقالات و الفرق، ص ۱۲۳.
۲. پيشين، ص ۱۲۲ – ۱۲۳.

پيگيري مقالات در تلگرام با كليك روي آدرس زير:

https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*