پيشينه ادعاي بابيت در مشعشعيه

محمّد بن فلاح مشعشع (متوفاي ۸۷۰ قمري) نيز ازجمله کساني است که مدعي جانشيني و بابيت امام زمان (عجل الله تعالي فرجه) بود. وي در نامه‌اي به امير پيرقلي مي‌نويسد: «… من اي امير مرد ناتوانيم و بنده و چاکر آن امام مي‌باشم. نه من و نه کس ديگري نسبتي به آن امام ندارم و والاتر از آن است که کسي از مردم اين زمان با وي نسبتي پيدا کند. چيزي که هست من در زمان ناپديدي آن امام، جانشين او هستم، زيرا اين زمان هنگام آزمايش است، نه هنگام ظهور.»(۱)

وي با شعار اصلاح جامعه، از شرايطي سخن مي‌گويد كه مانع ظهور مهدي موعود (عجل الله تعالي فرجه) است، از اين‌رو وجود نايب آن حضرت را لازم مي‌شمارد. او خود را «سيدي» مي‌داند كه نائب مناب مهدي موجود(عجل الله تعالي فرجه) است و در كتاب كلام المهدي مي‌نويسد: «و هذا السيد المناب عن الغائب».(۲) او آشكار مي‌گويد: «انا و الله القائم بحسب النيابة عن الغائب».(۳)

پانوشت
۱. مشعشعيان، كسروي، ص ۴۵.
۲. مهدويان دروغين، ۱۱۴ – ۱۱۵.
۳. نهضت مشعشعي و گذاري بر كلام المهدي، ص ۶۵.

پيگيري مقالات در تلگرام با كليك روي آدرس زير:

https://telegram.me/bahaiat_net

https://telegram.me/joinchat/BkW_SUFwlMXotBYfp0OE7A

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*